Wandelen in de Cairngorms

Cairngorms Nationaal Park is het grootste natuurpark in het Verenigd Koninkrijk en als je het ons vraagt ook één van de mooiste. Doordat het park zich namelijk relatief hoog bevindt, ligt een groot deel boven de bomengrens. Cairngorms wordt door velen dan ook omschreven als een enorme kale vlakte waar de wind vrij spel heeft. Klopt helemaal, maar dat ruige maakt het nou net zo mooi.

Zowel in de winter- als zomermaanden is er genoeg te doen in de Cairngorms. Zo is de Cairn Gorm (de berg) één van de populairste skigebieden in het Verenigd Konikrijk. In de zomer kun je er volop wandelen. Wij besloten om naar Ben Macdui te lopen, met 1309 meter hoog de één na hoogste berg van het Verenigd Koninkrijk.

Toen we bij onze auto parkeerden op de parkeerplaats bij het vertrekstation van het treintje naar de top van de Cairn Gorm trokken er net een paar donkere wolken over. Volgens de rangers zou het echter droog blijven. Tevens raadden zij ons aan om niet eerst naar de Cairn Gorm te lopen (wat we eigenlijk van plan waren), maar daar juist mee af te sluiten. Dus dat advies hebben we maar netjes opgevolgd. Via een niet al te steil pad liepen we in de richting van Ben Macdui. Onderweg trokken er nog een paar keer laag hangende wolken voorbij, waarbij we ons soms letterlijk in de wolken bevonden. Gelukkig bleef het droog.

Cairngorms

Uitzicht vanaf Ben Macdui

Na zo'n 6 kilometer liep het pad ten einde. Althans, voor ons lag nog steeds Ben Macdui, alleen een groot boulder veld lag nog tussen ons in. Gelukkig waren er stenenmannetjes geplaatst om de makkelijkste route aan te geven. Dus na van steen naar steen te zijn gesprongen, konden we het laatste stukje klimmen naar de top van Ben Macdui. Een kale, afgevlakte berg.

Uitzicht vanaf Ben Macdui

Top van Ben Macdui

Toen we op de top stonden, met rondom uitzicht op het kale gebergte, merkten we pas hoe hard het eigenlijk waaide. Je kon maar met moeite goed overeind blijven staan. Achter een stenen muurtje hebben we in de luwte van de wind wat gegeten om daarna door te lopen naar de 1245 meter hoge Cairn Gorm. We dachten dat dit maar een klein stukje zou zijn, maar achteraf bleek dit zo'n 10 kilometer te zijn. Op zich niet heel erg, ware het niet dat het zo hard waaide. Vlak voor de Cairn Gorm liepen we bijvoorbeeld langs een steile afgrond waarbij de wind toch net van de verkeerde kant kwam. Niet heel prettig. Maar met handen en voeten werk zijn wij en de vele andere wandelaars (want het was best druk) op de top van de Cairn Gorm gekomen. Daar kon je echter niet eens meer normaal staan, zo hard waaide het (later hoorden we dat er een stormkracht wind stond). Hoe ironisch is het dan om in de luwte van het weerstation even uit te rusten.

Weerstation of Gairn Gorm

Harde wind Cairngorms

Panorama vanaf Ben Macdui

Vanaf de Cairn Gorm kun je met het bergtreintje naar beneden. Wij zijn echter te voet naar beneden gegdaan, dan volg je het spoor van het bergtreintje en is dus niet heel erg inspirerend. In totaal was deze wandeling 19 kilometer lang met 1126 hoogtemeters.

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: