Transmongolie Express deel 6: Trein op stelten

Dat was het dan, Ulaanbaatar. Van Mongolië zelf mogen we nog eventjes genieten, vanuit de trein, dat dan weer wel. Op naar Beijing! Om daar te komen, stappen we weer in de trein. Een andere dit keer, een veel modernere trein dan we gewend waren. Een mooie trein, hoewel de oude versie ook zo zijn charme heeft.

Transmongolie Express

Een andere trein zorgt ook voor andere coupégenoten. Of we daar nu echt blij mee waren...Het was zoiets als het fenomeen van vooraf ingedeelde groepjes. Je kent het wel; dan is het natuurlijk altijd zo dat je ingedeeld wordt bij diegene waarvan je had gehoopt juist daar niet bij te komen. Maar agh het kan altijd meevallen (of het kan altijd nog erger).

Eerst een ander bijzonder moment; het verwisselen van het onderstel van de trein, ook wel 'omsporen' genoemd. Laat op de avond komen we aan de bij de Chinese grens. Mongolië heeft een ander spoor dan Mongolië. Het spoor van China is, net als in de meeste delen van Europa een zogenaamd normaalspoor van 1435 mm breed, maar Rusland (en landen die ooit deel uitmaakten van Rusland) gebruiken een Russischspoor van 1520 mm breed (oftewel breedspoor). Nu zou je denken; dan stappen we over op een andere trein misschien? Nee we doen het anders! We verwisselen gewoon het onderstel van de trein; net zo makkelijk toch!? Het is in ieder geval een leuk tafereel om vanuit de trein te aanschouwen. Natuurlijk is het lastig om te zien wat er precies gebeurt bij je eigen coupé, maar je kunt goed naar de 'buren' kijken. Want de trein wordt opgesplitst en vervolgens opgetild. Overal zijn (voornamelijk) mannetjes aan het werk om het onderstel te verwisselen, zodat wij onze reis uiteindelijk na een paar uur weer kunnen vervolgen (inclusief alle grenscontroles, wat hier dan weer niet zoveel voorstelt).

Transmongolie Express

Transmongolie Express

Toen het hele schouwspel voorbij was zijn we uiteindelijk maar gaan slapen. Althans, een poging tot. Net toen we lagen, schoof onze deur langzaam open. Wij houden de deur 's nachts bij voorkeur dicht, omdat de gangen verlicht blijven en er met de deur open veel meer geluid binnenkomt. Maargoed een openschuivende deur, dat kan gebeuren met het schommelen van de trein, dus wij schoven de deur weer netjes dicht. Nog geen minuut later een diepe zucht en even later wat gesnik; onze mede coupégenoot schuift de deur hard open en rent de gang op. Echtgenoot erachter aan. Huh, wat is hier aan de hand? Echtgenoot komt terug en legt uit dat mevrouw last heeft van claustrofobie. Een kleine glimlach kan ik niet onderdrukken; claustrofobie en de Transmongolie Express, geen ideale combinatie lijkt me. Maar agh het is best zielig en wij zijn ook de beroerdste niet, solidair als we zijn laten we de deur die nacht open en we knutselen een gordijntje in elkaar, zodat we nog enigszins het idee hebben dat we niet helemaal open en bloot op de gang liggen. Maar van slapen komt helaas wat minder deze nacht.

Bekijk ook:

Transmongolie Express - Deel 1: Vertrekpunt Moskou
Transmongolie Express - Deel 2: Treinleven
Transmongolie Express - Deel 3: Grensovergangen
Transmongolie Express - Deel 4: Terelj National Park
Transmongolie Express - Deel 5: Ulaanbaatar
Transmongolie Express - Deel 7: Eindpunt Beijing

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: