Met de fiets een bergpas over

Toen we afgelopen zomer in Zwitserland gingen fietsen, stond er één ding vast: we wilden ten minste één echte bergpas over fietsen. Waarom, je kunt toch ook de trein nemen en aan de andere kant van de berg verder? Dat kan zeker, maar dat kun je niet bepaald een uitdaging noemen en aangezien wij wel van een beetje uitdaging houden...

Lange tijd hebben we getwijfeld: gaan we vanuit Andermatt naar de Gotthardpas (2108 meter) en de Nufenenpas (2478 meter) of nemen we de Furkapas (2436 meter). Tot op de dag dat we Andermatt weer zouden verlaten, hadden we de keus niet gemaakt. Maar mede door het weer (met temperaturen boven de 30 graden) hebben we besloten om het maar bij één bergpas te houden. Onze keus was gevallen op de Furkapas. Een pas die al sinds de tijd van de Romeinen wordt gebruikt om goederen te transporteren, maar waar pas sinds 1867 een echte weg is aangelegd.

De route begint vrij onschuldig: vanuit Andermatt gaat het vals plat omhoog richting Hospental en vandaar vals plat naar Realp. In de verte zie je echter een berg waar de haarspeldbochten al duidelijk zichtbaar zijn. 'Moeten we daar omhoog?'

Furkapass

Eenmaal in Realp kunnen we ons nog bedenken aangezien daar het laatste treinstation voor de Furkapas ligt. Maar, nee we gaan verder en beginnen aan de haarspeldbochten: 9 stuks moeten we er nemen. Klinkt niet als heel veel, maar met een redelijk zware fiets en zo'n 17 kilo bagage hebben we behoorlijk wat de berg op te slepen.

Furkapass

Van een lekkere 12 kilometer per uur, zakt de snelheid bij de eerste haarspeldbocht gelijk terug naar zo'n 6 kilometer per uur. Zweet voelen we niet meer aangezien dat met de huidige temperatuur gewoon in een stroompje van ons gezicht afloopt. Na de 4de haarspeldbocht stoppen we op een parkeerplaats om even wat te drinken en te eten. Als we het zweet een beetje uit de ogen hebben geveegd, zien we een informatiezuil staan: 'wist jij dat James Bond hier is opgenomen?' zeggen we tegen elkaar. In 1964 blijkt de beroemde achtervolgingsscène uit Goldfinger op de Furkapas opgenomen te zijn. Niet gek, aangezien de omgeving echt ongelooflijk mooi is.

James Bond Street at the Furkapass

Als we weer een beetje op adem zijn gekomen rijden we verder. Rustig doortrappend totdat de haarspeldbochten op zijn en de weg versmalt en rustig verder stijgt. Gelukkig zijn de Zwitsers erg netjes in het verkeer en geven ze ons zelfs op dit smalle stuk van de Furkapas meer dan genoeg ruimte om te fietsen. Dat moet ook wel, aangezien we met alle tassen aan onze fietsen behoorlijk breed zijn en daarbij ook nog eens vrij log zijn. Ondertussen zien we in de verte Hotel Furkablick al liggen, maar het lijkt of het niet dichterbij komt. Zeker niet als er toch nog twee haarspeldbochten opdoemen. Maar daarna vlakt de weg wat af en kunnen we nog een beetje vaart maken naar Hotel Furkablick en de iets verder gelegen top van de Furkapas. Zo'n 3 uur hebben we erover gedaan om van Andermatt naar de top te fietsen. Niet slecht als je bedenkt dat de Furkapas een gemiddeld stijgingspercentage heeft van 10%. Gemiddeld ja: er zijn dus stukken waar het heel wat steiler is.

Furkapass

Maar als je omhoog gaat, moet je ook weer omlaag. Hoe geweldig het ook is om met hoge snelheid naar beneden te fietsen, in de afdaling van de Furkapas moet je gewoon even om je heen kijken. De Rhônegletsjer op rechts (hoewel er van de gletsjer zelf helemaal niets meer is te zien vanaf de weg) en de Grimselpas voor ons; wat een omgeving. Tussendoor toch nog even de remmen los totdat je zowat loskomt van de grond. Oké, dat gebeurde dus zowat letterlijk toen we met 65 kilometer per uur een iet wat groot uitgevallen hobbeltje tegen kwamen. Waarschijnlijk merk je de hobbel niet als je in een auto zit, maar op de fiets... Pfff, gelukkig liep het goed af en zijn we met iets minder snelheid maar verder gefietst naar de eerste de beste camping die we tegenkwamen. Daarmee zat voor ons de Furkapas er alweer op.

Furkapass

Afdaling Furkapass

Furkapass

Was het de moeite waard? Zeker! Het is een hele tocht, voor de racefiets laat staan voor een vakantiefiets met bagage. Maar de voldoening om boven te zijn en dan vooral het uitzicht te zien aan weerszijde van de berg, fenomenaal. Alleen het blijft jammer dat je altijd weer zo snel beneden bent...

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: