Boekrecensie: Op de tractor naar de Zuidpool

Auteur:
Manon Ossevoort
Uitgever:
De Geus
Pagina’s:
416
ISBN:
9789044508598
Bestellen

Hoewel Manon Ossevoort na een paar jaar Amsterdam het stadse leven redelijk heeft overgenomen, is ze haar wortels met het platteland echter niet kwijtgeraakt. Eenmaal klaar met de theaterschool besluit ze deze wortels te gebruiken om haar droom te realiseren: op reis naar de Zuidpool. Met een tractor wel te verstaan.

'Op de tractor naar de Zuidpool' beschrijft het eerste deel van de reis van Manon Ossevoort. De reis begint in Nederland, waar de voorbereiding, de zoektocht naar sponsoren, een korte proefrit naar Parijs maar vooral de ontwikkeling van haar theaterproductie worden beschreven. Uiteindelijk begint haar reis vanaf het Oerol festival, waarna ze door België, Frankrijk en Italië naar de Balkan wil rijden alvorens het Europese continent te verruilen voor het Afrikaanse. Dat dit echter te makkelijk was gedacht blijkt wanneer ze in België niet verder mag rijden van de politie. Na een oponthoud van enkele dagen, kan de reis verder. Een reis waarbij ze op een unieke manier in contact komt met de lokale bevolking: op haar langzame tractor dwingt ze namelijk respect af en met haar theaterproductie weet ze ook nog eens velen te vermaken. Maar niet alles verloopt echter rooskleurig: haar relatie met Colin blijkt toch niet zo stevig te zijn als vooraf gedacht, media blijken de reis niet echt serieus te nemen, maar vooral de goede doelen die Manon Ossevoort onderweg bezoekt blijken lang niet altijd goede bedoelingen te hebben. Hierbij speelt een belangrijk punt mee, namelijk dat Manon de hele onderneming als haar reis ziet. Iedereen zou dan ook naar haar pijpen moeten dansen, inclusief de mensen in de volgauto en van War Child (waar ze geld voor ophaalt). Dat dit niet gebeurd wordt haar telkens weer duidelijk. En langzaam komt het besef dat ze misschien wel een andere insteek moet hebben in de hele reis. In Ethiopië besluiten Manon en het volgteam dan ook uit elkaar te gaan. Een beslissing die goed is voor de teamgeest, maar waarmee de problemen nog niet zijn opgelost. In Kenia maar ook in Oeganda vraagt Manon zich verschillende keren af waarom zij niet serieus genomen wordt. Heeft haar tocht op de tractor niet laten zien dat het haar menens is?

Zoals uit bovenstaande al wel blijkt, is 'Op de tractor naar de Zuidpool' meer dan alleen een reisverhaal. Het geeft bovendien een goede psychologische beschrijving van hoe Manon Ossevoort in het leven staat en wat de reis met haar doet. Een groot deel van het boek lijkt te draaien om de vraag waarom men haar niet serieus neemt. Een terechte vraag, maar soms komt het ietwat egocentrisch over. Door ook deze aspecten van haar reis zo uitvoerig te beschrijving heeft Manon echter wel een veel beter beeld weten neer te zetten van zichzelf. De lezer kan zich hierdoor goed in haar situatie verplaatsen, ze weet de lezer zelfs op sommige momenten te raken.

Hoewel de titel anders doet vermoeden, eindigt het boek in Oeganda. Dit betekent echter niet dat haar reis is voltooid. In tegendeel: het lijkt wel of hier de reis pas echt begint. Herladen, en zichzelf te hebben doorgrond, is Manon klaar voor het resterende deel van haar reis. Een deel waar wij van 2theworld.nl graag naar uit kijken. Tot het zover is, is 'Op de tractor naar de Zuidpool' aan te raden voor een ieder die van bijzondere reizen houdt, van Afrika houdt, of gewoon een goed verhaal wil lezen. Kortom, ondanks de soms wat psychologische inhoud, is het boek zeker de moeite waard.

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: