Boekrecensie: Het ruisen van de tjemara's

Auteur:
Ciska Feekes
Uitgever:
Palmslag
Pagina’s:
277
ISBN:
9789081483872
Bestellen

Ciska Feekes beschrijft in 'Het ruisen van de tjemara's' haar leven. Dit klinkt vrij algemeen, maar niets is minder waar. Zij is namelijk opgegroeid in Indonesië, ten tijde van de Japanse bezetting. Een periode waar ze, na het vertrek uit Indonesië, maar weinig herinneringen aan over heeft gehouden. Of kan beter gezegd worden dat ze die periode verdrongen heeft? In ieder geval is zeker dat in haar verdere leven Indonesië een belangrijke invloed heeft gehad.

'Het ruisen van de tjemara's' begint in het leven na Indonesië: als onderzoekster heeft ze in diverse landen onderzoek gedaan naar vogels, een voorliefde die ze in Indonesië heeft gekregen. Ondanks dat het werk haar succesvol vergaat, blijft Ciska Feekes rondlopen met de vraag hoe het in Indonesië was. Uiteindelijk besluit ze om toch naar Indonesië af te reizen. Tegen vrienden zegt ze om te genieten van het land, maar zelf weet ze wel beter: om herinneringen op te halen. Hoewel ze een paar plekken herkent, heeft de reis naar Indonesië niet het gewenste effect: sterker nog, de roep naar meer informatie over het zwarte verleden van haar jeugd wordt alleen maar groter.

Na het doorspitten van spullen uit Indonesië, komen langzaam de herinneringen aan haar jeugd terug. Deze herinneringen staan beschreven in deel 2 van 'Het ruisen van de tjemara's'. De beschrijvingen beginnen in de nog rustige periode in Indonesië, maar al snel verandert de situatie wanneer de Japanners Indonesië binnen vallen en het gezin Feekes uit elkaar valt wanneer haar vader gevangen en afgevoerd wordt en ook Ciska, samen met haar zus en moeder een lange periode van gevangenschap tegemoet gaat.

Ciska Feekes beschrijft haar herinneringen aan haar jeugd in groot detail. Hierdoor lijkt het net een verhaal uit een dagboek, zo gedetailleerd zijn sommige situaties en gebeurtenissen beschreven. Dit komt ongetwijfeld door de enorme impact die de oorlog op haar heeft gemaakt. Dit samen met het kinderlijke gedrag dat Ciska Feekes steeds beschrijft, geeft het boek een bijzondere verhaallijn. Helemaal omdat ze altijd positief is gebleven: zelfs in gevangenschap weet ze het mooie van de natuur te herkennen en daarvan te genieten. Elke ochtend bijvoorbeeld de wolken en de bergen begroeten, iets wat eigenlijk alleen een kind kan bedenken. Maar juist deze beschrijvingen geven de meegemaakte oorlog goed weer.

Hoewel het boek niet direct een reis beschrijft die voor herhaling vatbaar is, beschrijft het wel een episode in Indonesië die eigenlijk niet voorbij gegaan mag worden. Wat dat betreft is het eigenlijk onbegrijpelijk waarom er al die jaren zo weinig aandacht is geweest voor de oorlog tegen de Nederlanders in Indonesië. 'Het ruisen van de tjemara's' is daarom zeker op zijn plek in de Nederlandse literatuur, en vooral mensen die geïnteresseerd zijn in Indonesë (om wat voor reden dan ook) zouden het boek moeten lezen om het leven van vroeger uit de eerste hand te lezen en te ervaren, om op die manier iets van de cultuur en natuur van Indonesië mee te krijgen.

Deze boekrecensie is geschreven na het ontvangen van een recensie exemplaar. Dit is echter niet van invloed geweest op onze mening. Meer informatie vind je in onze disclaimer.

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: