Boekrecensie: Duizend dagen extreem leven

Auteur:
Natalie Righton
Uitgever:
Uitgeverij Lemniscaat
Pagina’s:
408
ISBN:
9789047705505
Bestellen

Als verslaggeefster voor de Volkskrant verblijft Natalie Righton drie jaar in Afghanistan. Als één van de weinige, al dan niet de enige Nederlandse journalist, reist zij zonder bescherming van het leger. Als zelfstandig en onafhankelijk journalist reist Natalie Righton door Afghanistan om verslag te doen van de oorlog. In 'Duizend dagen extreem leven' beschrijft Natalie Righton haar tijd in Afghanistan.

'Duizend dagen extreem leven' geeft een zeer nauwkeurig beeld van de lokale situatie in Afghanistan. Omdat Natalie Righton vaak zelf twijfelt over wat goed en fout is, bekijkt ze de Afghaanse situatie vanuit verschillende perspectieven. Zo komen Talibanstrijders, krijgsheren, Westerse soldaten, maar vooral de lokale bevolking uitvoerig aan bod. Uit de vele gesprekken die zij voert blijkt meer dan eens dat de oorlog nog lang niet gewonnen is. Sterker nog, door het aanhoudende geweld, radicaliseren steeds meer mensen. Dit terwijl de Westerse strijdkrachten aangeven dat Afghanistan steeds veiliger wordt. Iets wat in haar ogen niet klopt, maar pure propaganda is van het Westen.

Wat het boek vooral goed maakt, is dat Natalie Righton in 'Duizend dagen extreem leven' ook haar eigen positie uitvoerig aanbod laat komen. In haar artikelen in de Volkskrant moet ze immers een objectief beeld geven, waar ze het soms terecht moeilijk mee heeft. In 'Duizend dagen extreem leven' besteedt Natalie Righton daarom niet alleen aandacht aan de emoties die haar werk oproepen maar bijvoorbeeld ook aan haar positie als vrouw in Afghanistan. Immers is het voor een blanke Westerse, zelfstandig opererende vrouw niet altijd makkelijk in Afghanistan.

Kortom, 'Duizend dagen extreem leven' is een bijzonder intrigerend boek dat de situatie in Afghanistan vanuit zowel het journalistieke oogpunt als dat van een local belicht. Hierdoor krijgt de lezer veel meer inside informatie dan de toch getekende nieuwsberichten in de Westerse media. 'Duizend dagen extreem leven' zou dan ook eigenlijk door een ieder die iets over Afghanistan meent te kunnen zeggen gelezen moeten worden om een volledig beeld van de situatie te krijgen. Daar komt bij dat het boek erg prettig leest, ook al zijn de onderwerpen die aan bod komen dat soms niet.

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: