Abseilen van de Tafelberg

'Het randje over is altijd een van de ergste momenten', wordt met een lach gezegd. 'Niet achterom kijken schreeuwt' een ander er achteraan. Waarom eigenlijk, want iedereen kijkt juist achterom als je hoort dat je niet achterom moet kijken. Waarschijnlijk precies de reden dat ze het zeggen.

Tja en dan sta je daar met je rug naar een 1.000 meter diepe afgrond en wordt er van je verwacht dat je achterover gaat leunen. 'Is dat touw wel sterk genoeg?' 'Welk touw?' vraagt één van de begeleiders en terwijl hij het zegt laat hij het touw een stuk vieren, 'ja, zo te zien wel'. Met een enorm bonzend hart hang je daar dan op grote hoogte. Even rustig bijkomen is er echter niet bij, want één keer het randje over is al erg, wat ze er niet bij zeiden is dat je dit twee keer moet doen. Met een grijns op zijn gezicht hangt één van de begeleiders over de richel om te kijken hoe je de tweede richel zonder hulp neemt. Eigenlijk was de tweede makkelijker, niet alleen omdat je weet dat de touwen je houden, maar ook omdat er nu niemand zegt dat je niet achterom moet kijken. Maar wacht even: niet achterom kijken, er komt toch niet nog een richel waar je over heen moet. En ja hoor, toch even kijken. Oef, dus zo ziet 1.000 meter er uit...

Abseilen van de Tafelberg, Kaapstad

Snel weer focussen op de berg en met sprongen die steeds groter worden aan de afdaling beginnen. Nog een sprong om met een harde klap tegen de bergwand te eindigen. Best hard zo'n berg, maar alles doet het nog, dus voeten weer tegen de wand en weer afzetten, maar wacht even... de berg is weg. Hoewel weg, de berg is er nog wel want hoe verplaats je immers een 1.000 meter hoge berg, nee, de wand is weg. Je kunt je niet meer afzetten, niet meer vasthouden, je enige oriëntatie is weg en dus hang je daar dus; langzaam rondjes draaiend. Wat nou abseilen! Dit is gewoon bungelen in de vrije ruimte, maar eigenlijk is dit veel mooier dan het het abseilen zelf, zeker als je het touw een beetje weet te bedienen. Even stil blijven hangen is namelijk zeker de moeite waard. Al hangende aan een berg, op hoogte, niemand maar dan ook niemand in de buurt, vogels die op een paar meter afstand voorbij vliegen en een uitzicht dat echt grandioos is. Vanaf 1.000 meter hoogte is het vaak een beetje nevelig door de hoogte, maar hoe lager je komt, hoe kleurrijker alles weer wordt: langzaam komt het leven weer terug op aarde. Plotseling wordt je uit je korte dagdroom gehaald wanneer je een schreeuw hoort of alles goed is, niet iedereen blijft blijkbaar halverwege even stilhangen om van het uitzicht te genieten. Oke, maar weer verder dus. Dit keer in snel tempo het touw doorvieren en lekker snel naar beneden.

Wanneer je eenmaal weer grond onder de voeten hebt en naar boven kijkt kun je niet eens zien waar je vandaan komt, je ziet de touwen lopen, maar het begin punt... Maar ja, dan sta je daar, hoe kom je eigenlijk terug? 'Gewoon het pad volgen' werd gezegd. Tja, links of rechts. Op een pure gok maar naar links. Na een kwartier een geweldig uitzicht over een mooi groen dal. Let ondertussen wel op waar je loopt, de afgrond ligt immers op slechts een paar centimeter van je voeten. Uiteindelijk was het bijna driekwartier teruglopen, maar meer dan de moeite waard. Het uitzicht tijdens maar ook na het abseilen was echt grandioos, waardoor je de behoorlijke prijs van bijna R700,- al snel vergeten bent!

Maar ook voor mensen die van iets minder avontuur houden heeft de Tafelberg genoeg te bieden. De meeste mensen nemen de kabelbaan omhoog om van het uitzicht te genieten, veel leuker is het echter om naar boven te lopen en de kabelbaan terug te pakken. Boven kun je dan even op adem komen in het kleine restaurantje. Neem wel genoeg eten, drinken en warme kleding voor onderweg mee: het weer op de Tafelberg kan immers snel omslaan.

Tafelberg, Kaapstad

Vergelijkbare posts:

Er zijn nog geen reacties

Plaats een reactie: